Zaterdag 11 juli

Voor ons de start van het WMC 2009. Na een goede nachtrust en een goed ontbijt liepen we naar onze auto, onderwijl genietend van de klanken van de Cory band, die, ja je leest het goed, nu al aan het repeteren waren! Het was nog maar 09.30! Maar goed, op naar de Rodahal waar we een weekend lang uitsluitend de wedstrijden van de Brassbands gingen volgen. En wie lopen we meteen tegen het lijf? Arie en Jannie Vlam. Dat gaat weer gezellig worden. 8 Jaar geleden waren we het hele WMC met elkaar opgetrokken. De grootste schik toen. We speelden gewoon vader en zoon, want dat dacht men daar.

En dan begint het feest. In de Rodahal worden de wedstrijden voor de 1^e en Concert divisie gehouden. Ik kan jullie vertellen dat alles hier een uitzonderlijk hoog niveau heeft. Puur genot om mee te maken. Enfin, vanmorgen en vanmiddag de 1^e divisie met als verplicht werk een schitterende compositie van Paul Lovatt Cooper (slagwerker bij de Black Dyke), Equilibrium. Dit is een zeer succesvol opkomende componist. Tijdens dit WMC werden al meer werken van hem gespeeld. Onthoud de naam! We zullen er ongetwijfeld meer van horen. Er waren 10 brassbands in deze divisie. Ja, jullie begrijpen het al. Dan hoor je ook 10 x dit verplichte werk. Maar ik kan je verzekeren dat dit geen straf is! Verder speelde iedere band een vrij werk, o.a. van Derek Bourgois, Philip Sparke (wat verwacht je ook anders), Philip Wilby en Peter Graham. In de pauze liepen we ook Ruud Sijm nog tegen het lijf, die mij overigens vertelde nu bariton-sax te spelen in Twisk. Het is overigens een goed gewoonte om veel bekenden te ontmoeten tijdens het WMC. Bea en ik gaan overigens al jaren lang naar de Valentijnsconcerten van brassband ‘De Bazuin' uit Oenkerk (Friesland, vlak boven Leeuwarden). Die kennen onze gezichten dan ook weer enigszins. En zo bleek ineens één van de vroegere althoorns naast ons te gaan zitten, Ansje. En Jolanda, de Flugel (de enige bugel in een brassband) bespelend, spraken we ook nog. Zij bleek in te vallen bij brassband Heman uit Zuidwolde. Ansje bleek nota bene de schoonzus van Jan de Haan te zijn.  Van hen weten we nu al dat het Valentijnsconcert 2010 wederom in de Lawei te Drachten zal plaats vinden m.m.v. het Rosenberg trio. Dat gaat weer wat worden. Ik zou zeggen, ga er heen, je beleeft er zonder meer een geweldige avond! Uiteindelijk werd brassband Heist uit België de winnaar van de 1^e divisie.

‘s Avonds was het de beurt aan de Concert divisie. Er werd alleen het verplichte werk gespeeld, Harrisons Dream van Peter Graham. En dat dus 5 x, maar wel van bijna de allerbeste brassbands ter wereld:  Brass Band Treize Etoiles (13 sterren op zijn Hollands) uit Zwitserland en titelverdediger, Provinciale Brassband Groningen, de National Band of New Zealand, Brassband Buizingen uit België en natuurlijk de Cory Band uit Engeland (Wales). Schitterend om te horen, hoewel het stuk mij niet zo aansprak.

De Cory Band

Zondag 12 juli

's Morgens deed Bea eerst nog even een rondje Rolduc, alvorens we om 12.00 uur richting Rodahal trokken.

Natuurlijk eerst ergens koffie halen en ik was mijn notitie blokje vergeten (om dit relaas te schrijven). Even kopen dus, tenslotte is het ook nog koopzondag. En daar sta ik in de boekenwinkel en koop dat notitieblok, vraagt de dame achter de toonbank of ik er een tuutje om heen wil. Nou, ik keek eens rond of ik toch niet in een drogisterij stond. Vervolgens dacht ik aan mijn leeftijd en antwoordde dat ik geen tuutje nodig had hoor, haha. Het bleek natuurlijk om een zakje te gaan.

Enfin, om 13.00 uur startte een geweldige dag. Stel je eens voor. Feitelijk 5 kleine concerten (ca 40 minuten) van top bands uit de wereld. Giga-genieten is dat en vooral omdat ze allemaal een eigen gekozen programma brengen, met solo's en al.. Vele malen kippevel dus. De start was van New Zealand met een geweldige es-cornettist die een fantastische solo ten gehore bracht. Het is immers niet het eenvoudigste instrument. Eigenlijk, dit er even tussendoor, zouden er veel meer toppers mee moeten doen. Tenslotte is dit een evenement om elkaar om wereldnivo te meten. Ik miste echt wel de bands uit Amerika (Chicago Brass bijv.), Canada en uit Engeland de Black Dyke, Yorkshire en noem er nog maar een paar. Maar ook Willebroek uit België en de Waldsang uit ons eigen land ontbraken. Dat is wel jammer.

Het programma vervolgt met de Cory Band. Die wordt geleid door Robert Childs. Zoon David spoeelde het ongelooflijke werk Brilliante van Peter Graham (uit z'n hoofd!). Het is werkelijk niet te geloven wat die man uit zijn euphonium tovert! Ook de sound van de Cory Band is geweldig. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ze de huidige Europese kampioen zijn. Van dat kampioenschap speelde ze het verplichte werk From Ancient Times van Jan van der Roost. Deze band is echt geweldig. Met zulke muziek klopt je hart bijna je lijf uit. Daarna was de beurt aan de Provinciale Brassband Groningen. Een verzorgd optreden met een trombone-solo waarvan ik helaas niet direct ondersteboven was.. Zij speelden tevens een werk van Philip Sparke. Nu moet ik toch echt wel zeggen dat ik het achteraf een steeds grotere eer vind dat we als St. Caecilia niet alleen met hem hebben mogen samenwerken maar dat hij ook het muziekstuk Festissimo voor ons gecomponeerd heeft. Koestert dat allen! Dat maak je niet veel mee in je muzikale leventje!

In de pauze even naar het marktplein van Kerkrade (is vlakbij), broodje eten en rondkijken. Enorme massa mensen, muziek aan alle kanten, heel gezellig. Dan schuif je ergens aan met je bordje warme ham op een broodje van 20 cm en vraag je aan de 2 dames aan het tafeltje of die 2 stoelen vrij zijn. Jawel zei één van de twee, als je bordje maar bij mij zet. Altijd humor en plezier dus. Een gesprekje ontspon zich al snel en al gauw bleek dat er 1 familie had in Wervershoof, een bollenboer van Velzen. Het programma vervolgt met Brassband Buizingen. Eén van de stukken was een Flugel-solo. Het werk zelf vond ik niet zo aansprekend, maar het werd door deze Belg op fabuleuze uitgevoerd. Tenslotte was het de beurt aan Treize Etoiles, de kampioen van 2005.

Een geweldig optreden met 2 hoogtepunten. Eén was de bariton solo van Gilles Rocha. Hij speelde Eastern Dances van B. Moren. Deze solist genoot zichtbaar. Telkens als er even een paar tellen rust was, kwam er een smile op zijn gezicht. Als je deze man hoort spelen moet je toch wel eens een paar keer slikken. Ik heb zelden zo prachtig op een instrument horen spelen. Een werkelijk ontroerende klank gecombineerd met een virtuoze techniek leidde tot een staande ovatie en zelfs toen hij naar zijn plaats terugliep om het programma te laten vervolgen moest hij weer overeind komen om nog meer applaus in ontvangst te nemen. Top.

Om 19:30 uur vertrokken Bea en ik weer richting Enkhuizen. De uitslag zou ik de volgende dag wel het Internet volgen. Tenslotte was het nog 3½ uur rijden. Het bleek uiteindelijk geheel volgens mijn verwachting te zijn:

1. Cory Band
2. Treize Etoiles
3. Buizingen

Zo, het 1^e weekend zit er op. Vol emoties kwamen we thuis. A.s. vrijdag gaan we weer terug voor de mars, marsparade en showwedstrijden in het Roda stadion. Dan bleven we ruim 2 weken.

Vrijdag 17 juli

Ik zal niet meer uitweiden over de reis. In Nederland altijd files. Rond 16:00 kwamen we aan in Simpelveld. Daar moesten we eerst nog even de fietsen ophalen en vervolgens  als de wiedeweerga naar Kerkrade. We moesten nog iets eten en Lex wachtte al op ons bij de Chinees. We hadden eigenlijk een komische start. Lex zat daar met een vriend, Pieter. Er waren 2 evenementen tegelijk en voor elk 4 kaarten en na overleg tijdens het eten ging Bea met Pieter mee naar het Parkstad theater voor de slagwerkensemble wedstrijden en ikzelf ging met Lex naar de Rodahal voor een concert van het Limburgs Slagwerk Ensemble. Ik ben daar niet in thuis, maar het was wel iets bijzonders. Allemaal musici uit beroepsorkesten van Nederland, België en Duitsland. Heel bijzonder dat dat zo bij elkaar komt. Dat is nou typisch voor het WMC. Na afloop zaten Bea en ik nog even gezellig met Lex in het appartement na te kletsen bij een biertje/wijntje. De vriendin van Lex, Amanda, was op het laatst toch niet meegekomen. Die had plotseling nog een aantal optredens.

Zaterdag 18 juli

Lex moest al vroeg op pad. Om 09:00 begonnen in de Rodahal de harmonie en fanfare wedstrijden 1^e divisie. Bea en ik hoefden pas om 12:00 in het Roda stadion te zijn voor de mars, marsparade en show wedstrijden. Laat me toch maar eerst iets vertellen hoe dat nu werkt met die verschillende onderdelen. allereerst wordt alles verdeeld in een 1^e divisie en een werelddivisie. Deze worden beoordeeld door een internationale jury.

Bij de mars wedstrijden wordt beoordeeld op muziek en mars. De eerste is bekend. Bij de mars analyse wordt gelet op houding en paslengte, zij- en voorwaartse richtingen en onderlinge afstanden, uitvoering van de verplichte figuren (draaien en keren en zo), presentatie, discipline en algehele verzorging. Bij de marsparade is het ongeveer hetzelfde. Echter bestaat dit uit een verplicht parade deel en een vrij parade deel met show elementen. Dit laatste maakt de mars parade spectaculair. De prachtigste creatieve ideeën worden hier op los gelaten.  Bij dit alles moet binnen een vastgesteld parcours blijven. Buiten de lijnen treden en tijdsoverschrijdingen leveren strafpunten op. Een lust voor het oog. Showwedstrijden zijn lastiger uit te leggen.

Ik volsta er daarom ook mee te vertellen dat er meestal  een door het orkest bedacht thema ten uitvoer wordt gebracht. Dat ziet er altijd bijzonder mooi uit en is vaak heel verassend. De stijlen verschillen enorm en doordat de orkesten uit de hele wereld komen vind je ook meestal het e.e.a. uit hun cultuur terug. Ook de kleding is vaak heel bijzonder.

Er gebeuren echter ook wel onverwachte dingen. Zo trad vandaag de showband Noordenveld op. Die brachten de slavernij periode in Haïti in beeld. Dat deden ze door eerst een blauwe belijning van een meter breed in een vierkant van ca. 25 x 25 meter uit te zetten. Daar gebruikten ze zeil voor. Deze belijning stelde de oceaan voor en de ruimte daarbinnen het eiland. Leuk bedacht, maar ik denk dat ze dit hele gedoe ergens in een sporthal of zo geoefend hadden, want er was kennelijk totaal niet aan wind gedacht. Dat kwam mij nogal dom voor. Maar ja, het leverde wel hilariteit op. De hulptroepen konden de belijning niet plat op de grond krijgen. Telkens kwam de wind er onder.. Het gevolg was dat deze mensen ten langen leste maar languit op de belijning gingen liggen. Lachen dus. Enfin, het was een leuke dag.

Panoramafoto bij de daguitslag:

Zondag 19 juli

Dat was weer eens een aparte dag. Word ik onderweg op de fiets naar het stadion naar achteraf bleek door een horzel in mijn nek gestoken. Niet prettig en dus meteen bij aankomst in het stadion naar de EHBO. De start was van een drumband. Die deden het wel goed, maar maakten de grote fout door compleet het verkeerde ‘straatje’ te pakken. Overigens maken Bea en ik  er ook altijd een sport van voorspelling te doen over de uitslag. Ons eigen wedstrijdje, zeg maar. De sfeer in het stadion is zoals altijd geweldig. Veel plezier en ook ervaringen uitwisselen. Er zijn op dit gebied een aantal geweldige verenigingen in ons land. Eén daarvan is Advendo Sneek. Vandaag trad van hun Jong Advendo op en die jongelui hebben een prachtige show neergezet. Soms is het weer ook niet gunstig. Valt er zo maar een plens water. Als een korps moet beginnen, kunnen ze even wachten. Anders is het pech. Het publiek begint dan meestal spontaan een wave te doen of een lied te zingen.

Maandag 20 juli

Een mengelmoes van Jiddische, Balkanese en Oekraïense muziek. Het werd een ontzetten leuke opzwepende avond met een praktisch uitverkochte Rodahal. Deze 7-koppige band maakt op virtuoze wijze muziek. De trombonist was nota bene van oorsprong een Fries en bleek ca. 20 jaar geleden aan het WMC te hebben deelgenomen met Frysk Fanfare Orkest.

Het WMC leent zich er voor om juist ook met verschillende muziekstijlen kennis te maken.

Dinsdag 21 juli

Na een dagje Maastricht (als je in Limburg bent bezoek je natuurlijk deze prachtige stad) gingen we ’s avonds naar het marktplein van Kerkrade om uit te vinden wat nu Marlenticka was. Dat werd nl. hier en daar aangekondigd en dus waren we nieuwsgierig.

Er hing trouwens wel veel onweersdreiging, maar de helft van het marktplein is gewoon overdekt. Geweldig. Het feest gaat dus altijd door. Marlenticka bleek één van de beste kapellen te zijn, die o.a. veel Zwitserse, Boheemse en Tsjechische muziek ten gehore brengen. Het was niet echt mijn ‘ding’. Na 2 sessies van een ½ uur hielden we het voor gezien. Voor de liefhebbers natuurlijk geweldig en gezellig is het er altijd.

Donderdag 23 juli

’s Middags kwam Lex weer opdagen en na gezellig babbelen en een warme maaltijd (Beabal, de heerlijkste gehaktbal van Nederland) gingen we gedrieën op naar de Rodahal. Daar vond het concert plaats van EUYWO, het European Youth Wind Orchestra o.l.v. Jan Cober.

Volgens Lex is dat één van ’s werelds beste dirigenten voor de blaasmuziek. Het was een Braziliaans getint programma. Voor de pauze aan de ietwat zware kant, maar na de pauze spetterende muziek. Genieten dus weer. Dit orkest komt eigenlijk 10 dagen bij elkaar en verzorgt dan een concert. Het bestaat uit leden die uit heel Europa komen. Ook dit is weer typisch iets voor het WMC!

Vrijdag 24 juli

Een zeer regenachtige dag. Lex, die in de Rodahal was, belde op om te vertellen dat hij een vriend tegenkwam die nog geen onderdak had. Dus een logé er bij: Pieter Koster, een trompettist en tevens lid van Brassband Rijnmond. Goed volk dus.

Zaterdag 25 juli

Wat wel weer imposant was, was een optreden van de Canadese Calgary Stampede Band met wel 142 leden. Dan komt er wel wat langs hoor. Qua prestatie wat onder de maat, maar het bleef toch indrukwekkend. Verder was er een optreden van een Spaans harmonie orkest.

Persoonlijk vind ik dat dergelijke orkesten niet op de mars- en show thuis horen. Maar het schijnt dat die orkesten dat per se willen. Ik voorspelde al dat ze met El Gato Motez zouden komen en ja hoor, precies wat ik dacht. Muzikaal is het allemaal prima, maar dat is dan het enige. Marcheren gaat ook op z’n Spaans. Langzaamaan dus.

Verder was het toch weer een prachtige dag. ’s Avonds rond een uur of 11 kwamen Lex en Pieter binnen. Tsja, en dan zitten we nog even gezellig en vertellen elkaar onder het genot van een drankje wat we allemaal beleefd hebben. Voor je het weet is het dan al weer 1 uur. Gezellig hoor!

Zondag 26 juli

Een prachtige zonnige dag begon. En zeker een net zo muzikale dag. Een heel goed optreden werd gedaan door Showband Heerlen, zo ongeveer een thuiswedstrijd dus. Zij presteerden het zelfs om een geblinddoekte act te doen. Uitleggen kan ik dat niet. Dat moet je echt zien. Zoiets hadden wij ook nog nooit meegemaakt.

Ook was de beurt aan show band uit Mexico (12 – 16 jaar oud zijn de leden). Prachtig geklede meiden en ontzettend leuk dat de Mexicaanse cultuur ook gebracht werd. Lieve vrienden, ga over 4 jaar eens heen. Dit maak je alleen maar op het WMC mee!

En dan was er The Royal British Legion Corps of Drums met ca 80 mensen. Een prachtig korps met nieuwe trommels met daarop de naam van een in Irak gevallen medemuzikant. Zij brachten een mooie show. De jongste muzikant hier is 10 jaar! En die deed het uitstekend. Er liep trouwens een tambour-maître bij die de meest onwaarschijnlijke capriolen met de stok uitvoerde. En dan de allerkleinste groep op het WMC. Trommelgroep West-Nederland uit Leiden. 9 man! Heel speciaal. Zij spelen op Bassler trommels. Ze trekken wel door heel Europa met hun groep. Heel apart!

Als laatste (er zijn trouwens wel 12 to 16 optredens op zo’n dag) trad de Suranari Marching Band uit Thailand op. Deze kwamen met een geweldige show en naar mijn smaak, maar dat moeten we nog even afwachten, behoren ze tot de allerbeste ter wereld. Muzikaal zeer goed en niet de gemakkelijkste muziek. Verder prachtige figuren in hun show. En alles vet strak, zeg maar. Top!!

En ja hoor, na afloop een score van 95,04 punten. Inderdaad de beste tot nu toe!

Enfin, vervolgens na afloop met dit mooie weer doorgefietst naar Kerkrade stad. Enorm veel mensen op het marktplein waar juist een optreden van de show band uit Rödemis was. Heel vaak gaan de korpsen uit het stadion naar het marktplein om daar nog wat te laten horen en zien. En terwijl we daar stonden werd ik zowaar aangesproken door een reporter van de zender L1 (www.l1.nl) uit Limburg. Camera erbij en waar ik vandaan kwam, hoelang ik hier al kwam en waarom. Maar goed, als jullie dit lezen is de uitzending al weer voorbij, als dat überhaupt al gebeurd. Maar wel leuk, zo’n West-Fries  in Kerkrade. Toch? ’s Avonds rondom 20:30 bleek dat we opa en oma waren geworden van onze 2^e kleinzoon Steyn Youri van dochter Sigrid. Geluk en blijdschap dus.

Woensdag 29 juli

We hadden tijdens deze vakantie vernomen dat er ´s middags in Kerkrade een streetparade zou zijn. Natuurlijk erop af. Dit was de 1^e keer dat iets dergelijks werd georganiseerd. Het begon om 14:00. Het was er, zoals verwacht, tjokvol met mensen. Bovendien was het prachtig weer. Er waren prachtige orkesten uit o.a. Mexico, Columbia, Japan, Duitsland en Canada.

Zaterdag 1 augustus

Lex met vriend Jeroen Haasnoot waren de middag tevoren gearriveerd en vervolgden hun concert cyclus in de Rodahal.

Een warme dag met fraaie optredens. Eigenlijk geen bijzonderheden. DVS Katwijk (Door Vriendschap Sterk) had een uitstekend resultaat bij zowel de mars (94 punten) en de show (93 punten).

Advendo Sneek haalde de meeste punten bij de marsparade. Ze staan nu bovenaan. Bij ons heeft Advendo een streepje voor. Een mooie en vriendelijke club. Ze hebben een aparte stijl. Enigszins swingend. Eén van de Duitse orkesten wist met een fraaie vioolsleutel als formatie te eindigen. Later op de avond zou Jeroen zeggen dat hij dat heel knap vond van de bassen; lopen in de vioolsleutel maar spelen in de bas sleutel (grappenmakers die musici).

Zondag 2 augustus

De laatste dag van het schitterende WMC. Regen, veel regen. Bwah! Zo jammer voor de orkesten. Wij zitten wel droog, maar zij worden allemaal drijfnat. Toch gaat het allemaal gewoon door uiteraard. In dit weekend heb je zo’n beetje alle toppers bij elkaar.

Vandaag Kunst en Genoegen uit Leiden, het Pasveer korps uit Leeuwarden, Adest Musica, de Surasakmontree School's Brass Band uit Bangkok, enzovoorts. Het was ook geweldig wat we te zien en te horen kregen. Prachtige shows, o.a. van de Nishihara High School Marching Band uit Japan met een complete karate act erbij en de Fanfarra Municipal of Atibaia uit Brazilië.

Ik noem alleen maar de nummers 1 op: Mars: Chr. Drum- en Showfanfare DVS – Katwijk Marsparade: Drum- en Showfanfare Advendo Sneek Show – Show stijl: Show and Marchingband K & G Leiden Show – Corps stijl: Suranari Marching Band, Thailand
Harmonie: Koninklijke Harmonie Sainte Cécile Eijsden Fanfare: Koninklijke Fanfare Kempenbloei – Achel, België Brassband: Cory Band, Wales

Panoramafoto van een goed gevuld stadion: